Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2017/3634 K.2018/6153

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak-itirazın iptali davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davacı-birleşen davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davacı-birleşen davalı vekili, davacının davalıdan pamuk ipliği ve bobin satın aldığını, malların dokuma işlemleri yapılmak üzere davalı tarafından davacının talimatı üzerine davadışı şirketlere gönderildiğini, mal bedelinin ödendiğini, dokuma işleminden sonra boya işlemi yaptırıldığını ancak, boyama işleminden sonra yoğun bir şekilde yabancı elyaf çıktığını, ayıbın hemen davalıya ihbar edildiğini, yasal sürede ayıp ihbarı yapıldığını, davalıya noter aracılığıyla iade faturası, reklamasyon faturası ve cımbız bedeli faturası gönderildiğini, malların da davalıya kargo ile gönderildiğini, ancak davalının malları almaktan imtina ettiğini,

faturaları da iade ettiğini, ürünlerin ayıplı olduğunu ileri sürerek ayıplı ürünlerin davalıya teslimine, davacının uğramış olduğu 103.651,79 TL zararın davalıdan tahsiline ve %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davanın reddini istemiştir.

Asıl davalı-birleşen davacı vekili, davacının iddia ettiği ayıpların gizli ayıp olmadığını, dokuma-boyama işlemleri yapılmadan da görülebileceğini, taraflar arasındaki sözleşmede mamül haline getirilen iplikler ile ilgili olarak reklamasyon faturasının düzenlenemeyeceğinin başta kabul edildiğini, sözleşmenin 3. maddesine göre davacının sevk tarihinden itibaren 8 gün içinde kontrol yükümlülüğünün bulunduğunu, süresinde ve usulüne uygun ayıp ihbarında bulunmadığını savunarak davanın reddini, birleşen davada ise, davacının davalıya ipliklerden dolayı 25.286,38 TL borcu olduğunu alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibin davacı-birleşen davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve tazminat talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının işyerinde üzerinde bulunan yabancı elyaf nedeniyle ayıplı olan kumaş bulunduğu, ancak iplikte yabancı elyaf ayıbının teslim alınan ipliğin iplik kalite kontrolünü bilen uzman bir personel tarafından konik levhaya sarılması ve gözle kontrolü neticesinde anlaşılabilecek açık ayıp olduğu, davacının 8 gün içerisinde muayene ve ayıp ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği, bu durumda davacının iplikleri teslim edildiği haliyle kabul ettiği sonucuna varıldığı,

ayıp iddiasına dayanarak tazminat isteminde bulunamayacağı, davacının davalıya ipliklerden dolayı 25.286, 38 TL borcunun bulunduğu, alacağın likit olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı-birleşen davalı vekilince temyiz edilmiştir.