Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2017/4094 K.2018/6581

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı banka ile dava dışı ... arasında kredi sözleşmesi imzalandığını, davacının ileri derecede görme engelli olduğunu, davalı banka yetkililerinin davacının bu kusurunu bilmelerine rağmen davacıyı kandırarak davaya konu sözleşmeye kefil olarak imza attırdıklarını, asıl borçlu dava dışı ...'in borcu ödememesi üzerine davacı aleyhine icra takibi yapıldığını, davacının davaya konu sözleşmeyi esaslı hataya düşerek imzaladığını, bu sözleşmenin geçersiz olduğunu ileri sürerek, davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine ve davalıların kötü niyet tazminatına mahkum edilmelerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...A.Ş. vekili, davaya konu kredi sözleşmesinin diğer davalı ...'ye temlik edildiğini, davalı bankanın davada taraf sıfatının bulunmadığını, davanın öncelikle husumet yönünden reddinin gerektiğini, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü tüm iddiaların farazi olduğunu, bu iddiaların soyut delillere dayandığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının kredi sözleşmesine kefil olarak imza atarken ve kredi borçlusuna kefil olurken, kendisine kefil olduğu kişiyi yanında bulundurmadan, metnin içeriğini görmeden, kime kefil olduğunu, bir başka şahidi yanında bulundurup kendisinden teyit ettirmeden imza atıp daha sonra görme engelli olduğuna yönelik iddiada bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının sağ gözünde ileri derecede görme engeli bulunduğu ve saptanan engelin dışarıdan bakıldığında anlaşılabilir düzeyde olduğu, davacının sol gözü ile ise ancak yakın gözlüğü kullanmak suretiyle görebildiği, davacının görme seviyesinin önemli ölçüde sınırlı olduğu, 818 sayılı Borçlar Kanunu' nun 14/2. maddesinde görme engellilerin imzalarının usulen tasdik olunmadıkça yahut imza ettikleri zaman muamelenin metnine vakıf oldukları sabit olmadıkça imzanın kendilerini ilzam etmeyeceği hususunun düzenlendiği,

davacının kredi belgelerini imzalarken sözleşmenin içeriğine vakıf olmadığı, davacının imzaladığı belgenin içeriğini anlamasını sağlamak için davalı bankanın gerekli önlemleri almadığı bu nedenle davacının kredi sözleşmesini imzalarken iradesinin “esaslı hata” nedeniyle sakatlanmış olduğu gerekçesiyle, davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine ve davalıların icra takibinde kötü niyetli hareket ettikleri ispat edilemediğinden kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, davacının görme engelli olduğu iddiasıyla imzaladığı sözleşmenin geçersiz olduğuna yönelik menfi tespit davasıdır. Davacının görme kusuruna yönelik olarak KTÜ Adli Tıp Anabilim Dalı Genel Kurulu tarafından düzenlenen 15.06.2015 tarih ve 464 sayılı raporda, “davacının bir gözüyle gözlük kullandığında görebildiği” belirtilmiş olup davacı tamamen görme engelli değildir.

Davacı davalı bankaya davaya konu sözleşmeye kefil olacağını bilerek gitmiş, kefalet için gereken kendi maaş bordrosunu dahi yanında götürmüştür. Davacı asıl borçlu ... yerine dava dışı ...’e kefil olmak için bankaya gittiğini iddia etmiş ise de bu iddiasını kanıtlayamamıştır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacı kefaletinin geçerli olduğu anlaşılmakla davacının davasının reddi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.