Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2017/4502 K.2019/2719

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili,10.04.2012 tarihli hesap kat ihtarnamesinde bildirilen toplam 2.451.117,88 USD'den dolayı ve kredi sözleşmesinin teminatı olarak verilen 03.12.2010 tanzim tarihli , vadesi açık 1.171.122,00 USD bedelli bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespitine, senedin iptali ile iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davacının kullanmış olduğu kredi nedeniyle borçlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 01.10.2015 tarihli 2014/14307 E. 2015/11780 K. sayılı bozma ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiş,davacı vekilinin Dairemiz düzeltilerek onama kararına karşı karar düzeltme talebinde bulunması üzerine Dairemizin 21.12.2016 tarih 2016/6885 E. 2016/16055 K. sayılı ilamı ile '' Dairemizin 01.10.2015 gün ve 2014/14307 E. 2015/11780 K. Sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına ve davacı vekilinin davadan feragati hakkında bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına'' karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda,davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş,hüküm davacılar vekili tarafından mahkemece hükmedilen harca yönelik temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava açarken 30.956,30 TL peşin harç yatırmış, yargılama sırasında da 03.12.2013 günlü ''sayman mutemedi alındısı'' ile 65.387,45 TL tamamlama harcını yatırmıştır. Böylece davacılar vekilince yatırılmış olan harç toplamı 96.343,75 TL. olmuştur. Mahkemece yatırılan toplan harcın 96.343,75 TL olduğu gözden kaçırılarak hüküm fıkrasının (2.) maddesinde yatırılan peşin harcın 30.956,30 TL. olduğunun kabulü ile dava reddedildiğinden bu tutardan 31,40 TL maktu harcın mahsubu ile bakiyesinin davacılara iadesine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekte ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK' nun 438/7. maddesi hükmü gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.