Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2017/4617 K.2018/460

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılardan Finansbank ... Şubesi vekilince temyiz edilmesi üzerine hüküm Dairemizin 2016/9603 Esas 2016/15898 sayılı ve 19.06.2016 tarihli kararıyla onanmış olup daha sonra davacının tavzih talebi 23.06.2017 günlü ek kararla ret edilmiş ve bu ek kararın davacı vekilince süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, yapılması planlanıp sonradan cayılan bir işe ilişkin davacı tarafından iki adet çek düzenlenip verildiğini, işin yapılmaması nedeniyle çeklerin karşılıksız kaldığını belirterek, bu çekler hakkında borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Finansbank A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiş ve hüküm Dairemizin 2016/9603 Esas 2016/15898 sayılı ve 19.06.2016 tarihli kararıyla onanmış, onama ilamı taraflara tebliğ edilmiş olup kesinleşmiştir.

Davacı vekili 23.05.2017 tarihinde hükmün vekalet ücretine ilişkin 4 nolu bendinde vekalet ücretinin davalılardan tahsili ile hazineye irad kaydına şeklinde yazılan ibarenin tavzih edilerek davacıya ödenmesi şeklinde düzeltilmesini talep etmiştir. Davacı vekilinin bu talebi mahkemece 23.06.2017 tarihli tavzih kararı ile yerinde olmadığı gerekçe gösterilerek reddedilmiş, bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen hüküm fıkrasının 4.bendinde '' Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesap ve takdir olunan 10.400,00-TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye irad kaydına '' şeklinde karar verilmiş olup dava dosyasında hazinenin taraf olmaması nedeniyle söz konusu vekalet ücretinin davacıya ödenmesine şeklinde yazılması gerekirken bu şekilde yazılması H.M.K. 304-1. maddesi uyarınca yazı hatası bulunduğundan bu hataların düzeltilmesinin her zaman mümkün olmasına göre mahkemece davacının tavzih isteminin kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle tavzih kararının bozulması gerekmiştir.