Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2017/5300 K.2019/2466

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvvekkili banka ile dava dışı şirket arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine kefil olan davalıların yapılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiklerini belirterek itirazın iptaline ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekili, hesabın kat edilme şartlarının oluşmadığını, bu nedenle temerrüdün oluşmadığını, faizin ve faiz oranının fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi ek raporuna göre, davacı bankanın takip dosyasında talep ettiği miktarların doğru olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı ...'ın nakdi krediye ilişkin 181.426,98 TL alacak yönünden itirazının iptali ile asıl alacağın takip tarihinden itibaren % 72 oranında faizi ve faizin % 5 BSMV uygulanarak takibin devamına, davalı ...'ün nakdi krediye ilişkin 181.635,74 TL alacak yönünden itirazının iptali ile asıl alacağın takip tarihinden itibaren % 72 oranında faizi ve faizin % 5 BSMV uygulanarak takibin devamına, davalıların gayrinakdi krediye ilişkin itirazlarının iptaline,

davacı lehine % 40 icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiş olup Dairemizin 15.04.2014 tarih 2014/2212 E. 2014/7289 K. sayılı ilamı ile “Uyuşmazlık banka kredi sözleşmesinden kaynaklanmakta olup bankacılık konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınması gerekirken avukatın bilirkişi olarak tayin edilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi anılan bilirkişi raporunun da yeterli inceleme içermediği ve Yargıtay denetimine elverişli olmadığı görülmüştür.

Ayrıca mahkemece verilen hükümde talep aşımı söz konusu olmasının yanında davalı ... yönünden 181.426,98 TL, davalı ... yönünden 181.635,74 TL üzerinden kurulan hükümde, hükmedilen miktarların içinde faiz alacağı da mevcut olup ne kadarının asıl alacak, ne kadarının faiz olduğu açıklanmadan "asıl alacağa takip tarihinden faiz uygulanması" şeklinde hüküm oluşturulması infazda tereddüt yaratacak nitelikte olup HMK 297. maddesine aykırıdır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, iddia, savunma ve dava konusu genel kredi sözleşmesi çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak konusunda uzman bankacı bilirkişiden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp taleple bağlılık kuralı ve HMK'nın 297.maddesi de gözetilmek suretiyle uygun sonuç dairesinde karar verilmesinden ibaret olmalıdır.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalıların davaya konu sözleşmeyi müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıkları, söz konusu sözleşmede kredi limitinin 150.000,00 TL olarak belirtilmesine rağmen sözleşmenin müşterek borçlu ve müşterek kefalet şerhi bölümünde kefalet limitinin 195.000,00 TL olarak yazıldığı, kefillerin kefalet limitinin asıl kredi borçlusunun limitinden fazla olamayacağı, davalıların kefalet limitleri dahilinde kendi temerrütlerinin sonuçlarından sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın 150,000,00 TL asıl alacak ve ferileri yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsiline ilişkin başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline yöneliktir. Mahkemece bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle hüküm kurulmuşsa da, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Davalılar dava dışı 3. kişi ile davacı banka arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesine 195.000,00 TL’ lik limit ile kefil olmuşlardır. Bu durumda kefiller, sözleşme nedeniyle borcun ödenmesinde asıl borçlunun sorumlu olduğu miktar ve kendi temerrütleri ile birlikte oluşacak borçtan kefalet miktarını geçmemek kaydıyla sorumludurlar. Mahkemece davalıların kefalet limiti de nazara alınarak bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.