Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2017/790 K.2018/6438

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı ...'in ... ile kredi sözleşmesi imzalayarak kredi kullandığını, diğer davalılar ... ve ...'nün sözleşmeyi müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, davalı ...'in kredi borcunu süresinde ödememesi sebebiyle hesabın kat edilerek davalılara ihtarname tebliğ edildiğini, borcun ödenmemesi nedeniyle davalılar aleyhine icra takibi yapıldığını, davalıların icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davalıların davacı banka şubesinden kredi çekmediklerini, adı geçen bankaya daha önce hiç gitmediklerini, kredi sözleşmesinde imzalarının olmadığı gibi kredinin kullanımı esnasında başkaca bir belgede de imzalarının olmadığını,böyle bir kredi olayından icra müdürlüğü tarafından gönderilen tebligat sonucu haberdar olduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalıların kredi sözleşmesindeki imzalarına itiraz etmeleri nedeniyle sözleşmedeki imzanın davalılara ait olup olmadığı yönünde alınan Adli Tıp Fizik ve İhtisas Kurulu raporu, davalılar ... ve ...'in savcılıkta vermiş olduğu ifadeler gözetilerek imzaların davalılara ait olduğu kanaatine varıldığı, davacı banka tarafından borçlulara gönderilen kat ihtarnamesinin 09/07/2008 tarihinde tebliğ edildiği, 7 günlük ödeme süresi içerisinde ödeme yapılmaması nedeniyle 17/07/2008 tarihinde temerrüdün oluştuğu, kredi limitinin 40.000,00 TL olduğu,

kefillerin de bu limitle sorumlu olduğu,taraflar arasındaki kredinin tarımsal kredi olup ticari kredi olmadığı, bu nedenle ticari işlerde temerrüt faizinin serbestçe kararlaştırılacağına ilişkin TTK hükümlerinin uygulanamayacağı, sözleşmede takip tarihinden itibaren yıllık %66 temerrüt faizi istendiği ancak yasanın yürürlüğünden itibaren Borçlar Kanunu'nun 120. maddesindeki yasal sınırlamaların uygulanması gerektiği gerekçeleriyle davanın 29.164,99 TL asıl alacak, 1.902,85 TL temerrüt faizi ve 95,14 TL BSMV olmak üzere toplam 31.162,98 TL alacak yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.