Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2018/1784 K.2019/3616

Taraflar arasındaki istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı ...A.Ş. vekili Av. ... ve fer’i müdahil vekili Av. ... gelmiş olduğundan duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı banka tarafından borçlusu ... aleyhine yapılan icra takiplerinde davacıya İİK’nun 89. maddesi uyarınca haciz ihbarnameleri gönderildiğini, zamanında itiraz edemeyen davacının malvarlığı üzerine haciz konulduğunu, bu nedenle toplam 59.626,00 TL ödenmek zorunda kalındığını iddia ederek borçlu olunmadığı halde ödenen 57.070,00 TL’nin davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını savunarak reddini istemiştir.

Mahkemece 20.02.2014 tarihinde İİK’nun 89. maddesinin üçüncü fıkrasına göre açılan davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizin 14.05.2015 gün, 2014/18634 E.-2015/7195 K. sayılı ilamı ile davanın İİK’nun 89/5. maddesine göre ödemek zorunda kalınan paranın iadesi istemiyle açıldığı, İİK’nun 89/3. maddesinde gösterilen sürelerin bu davada uygulanmayacağı, mahkemece İİK’nun 89/5. maddesi uyarınca TBK’nun 77. maddesine göre inceleme ve değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının İİK’nun 89. maddesi uyarınca gönderilen haciz ihbarnamelerine süresi içinde itiraz etmediği, bu şekilde borçlu olarak ödeme yaptığı, İİK’nun 89. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açtığı eldeki davada öncelikle dava dışı takip borçlusuna ve dolayısıyla takip alacaklısına borçlu olmadığını, ayrıca takip alacaklısının kötüniyetli olduğunu ispat etmesi gerektiği, ancak davacının anılan ispat yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.