Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2018/1985 K.2020/1050

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonucunda verilen kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından verilen davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunu incelemeye yer olmadığına, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulüne yönelik kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının davacının işyerinden 2011 ve 2012 yıllarında aldığı zirai ilaç ve gübre bedellerinin bir kısmını ödemesine karşın bakiye borcunu şimdiye kadar ödememiş olması nedeniyle davalı aleyhine Keçiborlu İcra Müdürlüğü'nün 2013/303 esas sayılı dosyası ile yapılan ilamsız icra takibine haksız olarak itiraz etmesi nedeniyle takibin durdurulmasına karar verildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibine ve davaya konu faturaların kapalı faturalar olduğunu, dolayısıyla yerleşik Yargıtay içtihatlarıyla da sabit olduğu üzere faturaların kapalı fatura olmasının borcun ödendiğine karine teşkil edip icra takibine alacak davasına konu edilemeyeceğini savunarak aleyhinde açılan haksız ve mesnetsiz davanın reddi ile davalı aleyhinde kötü niyetli olarak olarak icra takibi yapılması nedeniyle %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına da hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller gereğince davacının davasını ispatladığı, bilirkişi raporunun usulüne uygun olduğunun görüldüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının Keçiborlu İcra Müdürlüğü'nün 2013/303 esas sayılı takip dosyasına yapmış oldukları itirazın iptaline ve takibin 79.664,39 TL asıl alacak üzerinden devamına, alacağın likit ve hesaplanabilir olmaması nedeniyle takip konusu asıl alacağın üzerinden icra inkar tanzimatı verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hükme karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacı ve davalı defterlerinin usulüne uygun tutulmadığı, davacının lehine olmayan fakat aleyhine delil teşkil eden ticari defterlerine göre, davaya ve takibe konu faturaların kaydı yapıldıktan sonra 16.11.2012 tarihli kayıt ile davalının borcunu ödediğinin kayıt altına alındığı, ancak 15.04.2013 tarihli yapılan düzeltme kaydı ile davalının tekrar borçlu haline getirildiği, bu düzeltme kayıtlarının dayanak belgelerinin bulunmadığı, dolayısıyla davacı aleyhine delil teşkil eden davacı defterine göre 16.11.2012 tarihi itibariyle davacının davalıdan alacaklı olmadığı,

dolayısıyla mevcut dosya kapsamına göre davanın reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabul edilip ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması nedeniyle davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunu incelemeye yer olmadığına, davalı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, 6100 sayılı HMK.nun 353/1-b-2 maddesi gereğince Keçiborlu Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 30.06.2017 tarih ve 2013/206 esas, 2017/108 karar sayılı kararının kaldırılmasına,

davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.