Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2018/2509 K.2020/725

Taraflar arasında görülmekte olan menfi tespit davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi tarafından verilen davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı aleyhine genel kredi sözleşmesine kefil olduğundan bahisle icra takibi başlatıldığını, icra takibine konu olan sözleşmelerdeki imzaların davacıya ait olmadığını, davalı banka ile davacı arasında herhangi bir ilişkinin bulunmadığını ileri sürerek 47.939,25 TL üzerinden borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, genel kredi sözleşmesindeki imzanın davacı kefilin eli ürünü olduğu, davacının borçtan sorumlu bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, ilk derece mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön olmamasına, ATK raporu ile genel kredi sözleşmesindeki kefil imzasının davacının eli ürünü olduğunun tespit edilmiş bulunmasına, yine davalı bankaca alınan üç kişilik grafoloji uzmanından alınan özel raporda da imzanın davacının eli ürünü olduğunun belirlenmiş olmasına göre davacı vekillinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.