Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2018/2641 K.2019/5056

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, alacağını temlik eden davalı bankanın davacı hakkında kredi kartı borcu olduğundan bahisle icra takibi başlattığını, ancak kredi kartı sözleşmesindeki imzanın davacıya ait olmadığını, davacıya teslim edilen bir kredi kartı olmadığını belirterek davacının söz konusu icra takibi nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının gerek kendisine gönderilen ihtarnameye gerekse icra takibine itiraz etmediğini, takibin kesinleştiğini, sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığı kabul edilse bile bunun davacıyı kullanmış olduğu kredi kartı borcuna ilişkin sorumluluktan kurtarmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu kredi kartı sözleşmesindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği, dolayısıyla davacının kredi kartı sözleşmesi nedeniyle borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerinin temyizi üzere Dairemizin 2015/10508 esas ve 2015/14241 karar sayılı ve 09/11/2015 tarihli ilamında yer alan “ Davacı, takibe konu kredi sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını, davalı banka tarafından kendisine teslim edilen bir kredi kartı olmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Adli Tıp Kurumu'nun 02/07/2014 tarihli raporu ile kredi kartı sözleşmesindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı tespit edilmiştir.

Mahkemece sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, sözleşme uyarınca tahsis edilen kredi kartının davacıya teslim edilip edilmediğinin ve karta ilişkin harcamaların kim tarafından yapıldığının incelenmesi sonucu alınacak rapor çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davacıya ait her iki kredi kartına ilişkin ihtarnamelerin davacının oğlunun işyerine teslim edildiği,

kartların ağırlıklı olarak davacının oğluna ait işyeri pos cihazında kullanıldığı, davaya konu kredi kartlarının davacı veya davacının bilgisi dahilinde kullanıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının kendisinin kredi kartı başvurusunun olmadığı ve kendisine kredi kartı teslim edilmediği iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır. Dairemizce mahkemenin ilk kararı kredi kartının davacıya teslim edilip edilmediği yönünden bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan tahkikat sonunda dava konusu kredi kartlarının davacıya teslim edildiği davalı tarafça ispat edilememiştir. Bu durumda davacının menfi tespit davasının kabulü gerekirken, dava konusu kredi kartıyla davacının oğlunun işyerindeki pos cihazından alışveriş yapıldığı ve bu durumun davacının bilgisi dahilinde olduğun kabulü gerektiği şeklindeki varsayıma dayalı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamıştır.