Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2018/2714 K.2018/5262

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı bankadan kullandığı bireysel kredilerden kaynaklanan borçları ve kredi kartı borcu için davalı bankanın yapılandırma adı altında kendisine 3 adet taahhütname imzalattığını, taahhütnameleri okumadan imzaladığını, haksız şartlar içerdiğini,davalının bu taahhütnamelere istinaden maaşına bloke koyduğunu ileri sürerek 3 aydır bankada tutulan maaşının tarafına ödenmesini ve taahhütnamelerin iptal edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile davalı arasında bireysel kredi sözleşmeleri imzalandığını, davacının son bireysel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcunu ödememesi üzerine mevcut kredinin kapatıldığını ve davacıya yeni bir tüketici kredisi kullandırıldığını, bireysel kredi sözleşmelerine ek olarak da rehin sözleşmesi ve taahhütname ile virman-takas-mahsup talimatı imzalandığını, sözleşmelerin 11.maddesinde de bankanın rehin, takas mahsup ve hapis hakkının düzenlendiğini, bankanın sözleşme hükümleri doğrultusunda davacının emekli maaşına bloke koymak suretiyle kesinti yaptığını, sözleşmelerin haksız şart içermediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı banka ile imzaladığı kredi sözleşmelerinden kaynaklanan kredi borçlarını ödemediği, davalının sözleşme hükümlerine uygun olarak davacının maaşından kesinti yaptığı, haksız şarta ilişkin unsurların somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıda belirtilen bozma nedeni dışında sair temyiz itirazlarının reddine,

(2) 6502 sayılı Yasanın 73/2. maddesi uyarınca tüketici tarafından açılan davalarda harç alınamayacağından mahkemece davacıdan karar ve ilam harcının tahsiline yönelik karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmişse de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı kanununun geçici 2. maddesi yollanmasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 5236 sayılı kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.