Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2018/3777 K.2019/4889

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... gelmiş olduğundan duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalı tarafından davacılar hakkında yapılan ilamsız icra takibinin asıl borçlusunun ... Marketçilik Gıda Temizlik Tic. Ltd. Şti. Olduğunu, bu şirketin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi için davacıların taşınmazları üzerinde ipotek tesis edildiğini, dava konusu 23.12.2010 tarihli genel kredi sözleşmesinin 31. sayfasında davacıların ipotek borçlusu sıfatıyla imza attıklarını, bu sözleşmeye kefil olmadıklarını ileri sürerek, başlatılan ilamsız icra takibinde davacıların davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, %20 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların 23.12.2010 tarihli genel kredi sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, taraflar arasında geçerli bir kefalet sözleşmesinin kurulduğunu ileri sürerek davanın reddine, %20 kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davacıların dava dışı ... Marketçilik Gıda Temizlik Tic. Ltd.

Şti.'nin davalı banka nezdinde kullanmış olduğu 23.12.2010 tarihli ve 3.000.000,00 TL bedelli kredi sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıkları, aynı zamanda davalı banka lehine taşınmazları üzerinde ipotek tesis ettikleri, davacıların kredi sözleşmesinde müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla atmış oldukları imzaların üst kısmına ipotek borçlusu olarak yazmış olmalarının davacılar ile davalı banka arasındaki kefalet sözleşmelerinin geçerliliğini etkilemeyeceği, kefalet sözleşmesinin geçerli olduğu,

davacılar aleyhine müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla yapılan takibin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.06.2016 günlü 2016/1084 esas, 2016/10410 karar sayılı ilamı ile “Dava, davacıların takip dayanağı 23.12.2010 tarihli genel kredi sözleşmesine dayalı olarak başlatılan ilamsız icra takibinde İİK'nın 72. maddesi uyarınca borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından davacıların dava dışı asıl borçlu şirketin davalı bankaya olan borcu için taşınmazları üzerinde ipotek tesis ettikleri anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık dava konusu takip dosyası dayanağı olan 23.12.2010 tarihli genel kredi sözleşmesini davacıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzalayıp imzalamadıkları noktasında toplanmaktadır.

Söz konusu genel kredi sözleşmesinin aslının 31. sayfasında müşterek müteselsil kefalet şerhi başlığı altında kefil imzalarının bulunduğu kısımda davacıların imzasının üstünde “ipotek borçlusu” sıfatı yazılıdır. Aynı sayfada davacılar dışında imzaları bulunan kişilerin imzalarının üstünde ise “kefil” sıfatının yazılı olduğu görülmüştür.

Bu durumda davacıların bu sözleşmeyi kefil olma iradesi ile imzaladıkları iddia edilemeyeceği gibi A.Ş olarak kurulan ve bir güven kurumu olan davalı bankanın basiretli bir tacir gibi davranma ve özen yükümlülüklerini ihlal ettiği gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacıların dava dışı borçlunun kullandığı krediler için davalı bankaya karşı yalnızca ipotek borçlusu sıfatıyla imza attıklarının kabulü gerektiği, müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla borçtan sorumlu kabul edilmelerinin mümkün olmadığı, sözleşmede imzalarının olduğu sayfada sadece ipotek borçlusu olarak gösterildikleri gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İİK.’nun 72/4 maddesi hükmü gereğince borçluyu menfi tesbit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötüniyetli olduğu anlaşılırsa talebi üzerine borçlu yararına tazminata hükmedileceği hüküm altına alınmıştır. Bu durumda mahkemece, davacı borçluların davanın kabulü yanında yararlarına %20 oranından az olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ettikleri de gözetilerek bu istem yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, bu yönde bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.