Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2019/1495 K.2019/4688

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında iletim sistemi kullanım anlaşması imzalandığını, davacının davalı tarafından düzenlenen aylık faturalar ile iletim sistemi kullanım bedelini ödediğini, davalı tarafça 16.9.2013, 10.07.2013, 11.7.2013, 16.8.2013, 23.10.2013 tarihli yazıları ile ;

"iletim sistemine doğrudan bağlı tüketiciler ve dağıtım lisansına sahip tüzel kişilerin iletim sisteminin her bir ölçüm noktasında çekecekleri endüktif reaktif enerjinin verecekleri kapasif reaktif enerjiye oranının mevzuata uygun olmaması" nedeniyle geriye dönük toplam 10 adet fatura düzenlendiğini, toplam 107.825,65 TL cezai yaptırımın uygulandığını, fauralara itiraz edilmekle beraber ihtirazi kayıtla ödeme yapıldığını, davacının çektiği endüktif reaktif enerjinin kapasitif reaktif enerjiye oranının mevzuata uygun olduğunu, bu konuda davalı tarafça yapılan tespitin bulunmadığını, ihbar yapılmadığını,

ayrıca ihlalin olması halinde o ayki faturaya yansıtılması gerektiğini, sonradan ihlale ilişkin fatura düzenlenemeyeceğini, asıl borç ifa edilmiş olduğundan feri nitelikteki ceza koşulunun da sona erdiğinin kabulü gerektiğini, bir ihlal varsa elektrik şebekesinden kaynaklanacağını, davacının kusuru bulunmadığını belirterek, davalı tarafından düzenlenen 10 adet fatura nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile fatura bedellerinin istridatını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile sistem kullanım anlaşması imzalandığını, davacının kurulu gücü ile taahhüt etmiş olduğu kadar enerji çekmek borcu altına girdiğini, tarafların aynı zamanda Elektrik iletim Sistemi Arz Güvenirliği ve Kalitesi Yönetmeliğine uymakla yükümlü olduğunu, yönetmeliğin 11. maddesinde reaktif enerji kullanım oranlarının belirlendiğini, bu oranların aşılması halinde yaptırım uygulanacağının hüküm altına alındığını, aşımların gün içinde saatlik hesaplandığını, bir gün için bir aşımın dikkate alındığını,

ay sonunda kaç gün aşımla karşılaşıldı ise bu gün sayısı ile o ay ki sistem kullanım bedelinin %0.5 sinin çarpılmasının gerektiğini, sözleşmenin 9. maddesinde yer alan uyarı şartının davaya konu ihlal için uygulanamayacağını, hangi ihlallerin uyarı gerektirdiğinin maddenin devamında yer aldığını, davacı tarafça sayaç değerlerinin internet üzerinden takibinin yapılabileceğini, asıl borç ile dava konusu cezanın ilişkili olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflar arasında sistem kullanım anlaşması imzalandığı, bu anlaşmaya istinaden cezai faturalar düzenlendiği ve bedellerinin ihtirazi kayıtla davacı tarafa ödendiği, bu faturaların davacıya her hangi bir ihtar veya uyarı yapılmaksızın ve sistem kullancısının refakati de olmadan düzenlenmiş olduğu,

taraflar arasındaki anlaşma ve bu konudaki yasal düzenlemeler uyarınca yapılması gereken bildirim koşuluna davalı tarafça uyulmadığı gibi sözleşmeye aykırılığın ve ihlalin giderilmediğine ilişkin davalı tarafça yapılmış bir tespitin de mevcut olmadığı ve davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, ihtirazi kayıtla davalıya ödenen 107.825,65 TL nin talep uyarınca dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, dava konusu faturalar nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.