Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2019/2374 K.2019/5053

Taraflar arasındaki itirazın iptali hakkında İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen davanın kısmen kabulüne yönelik 2016/621 esas ve 2017/524 karar ve 30/05/2017 tarihli hükme karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından verilen taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının davalı şirketin bayisi olduğunu, bayilik sözleşmesinin yapılan görüşmeler sonrasında fesh edildiğini, davacının cari hesap nedeniyle davalıdan 160.172,40 TL cari hesap alacağı bulunduğunu, bu alacağın ödenmemesi üzerine başlattıkları takibe davalı tarafın haksız bir şekilde itiraz edildiğini ileri sürerek davalının haksız itirazının iptali ile takibin devamına, %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin 3. şahıslardan olan alacakları için 16/09/2015 tarihli alacağın temliki sözleşmesi yaptıklarını, bu sözleşmeye göre davacının davalıya olan borçları nedeniyle 354 adet satış noktasında olan 849.465 TL alacağının davalıya temlik ettiğini, bunlardan sadece 792.600 TL nin tahsil edilebildiğini, davacının davalı şirkete bu sözleşmeden dolayı 56.865 TL borcunun halen devam ettiğini, bu bedellerin tahsili için yapılan masrafların 105.558,93 TL olduğunu, bu hususun davacıya fatura edildiğini, ancak davacının bu faturayı kabul etmeyerek iade ettiğini savunarak haksız davanın reddine ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre,alacağın temliki sözleşmesi uyarınca, davacının davalıya olan borçlarına karşılık üçüncü kişilerden olan 849.465 TL alacağını temlik ettiği, bu sözleşmede davacının borcunu fiilen tahsil edilen miktar kadar indirileceği kararlaştırıldığı, taraflar arasındaki HMK 193. maddesi uyarınca münhasıran imzalanan delil sözleşmesi doğrutusunda hazırlanan ve benimsenen bilirkişi raporunda davalı kayıtlarına göre takip tarihi itibariyle davalının 105.209,46 TL cari hesap borcu bulunduğu, temlik sözleşmesine göre ise 749.497,35 TL'lik alacağın tahsil edildiği,

bu temlik sözleşmesine göre halen 54.962,94 TL'lik temlik edilen alacağın tahsil edilemediği, davalı kayıtlarına göre davacıya olan 105.209,46 TL cari hesap borcundan, davacının davalıya tahsil edilemeyen ve temlik ettiği 54.962,94 TL'lik kısmının mahsubu sonucunda davalının davacıya 50.246,52 TL cari hesaptan kaynaklanan borcu bulunduğu ve tahsili gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak davanın bu miktar üzerinden kabulü ile itirazın bu miktar üzerinden iptaline, %20 inkar tazminatının kabulüne, faize ilişkin kısmının reddi ile kötü niyet tazminatı şartları oluşmadığından bu talebin reddine karar verilmiş,

hükme karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye mahkemesince, davacının davalıdan davalı defterlerinde örtüştüğü üzere ancak 105.209,46 TL cari hesap alacağının bulunduğu, alacağın temliki sözleşmesi uyarınca davacının da kabulünde olan ve fiilen tahsil edilmeyen 56.865 TL'nin takip tarihi itibariyle davalı tarafça tahsil edilemediğine göre davalı tarafın kayıtlarında mevcut bulunan 105.209,46 TL'den mahsubunun gerektiği,

davalı tarafın alacağın temliki sözleşmesi uyarınca yapmış olduğunu iddia ettiği tahsile yönelik masraflar konusunda bu masraflara alacağı temlik eden davacı tarafın katlanacağı hususunda herhangi bir sözleşme hükmü bulunmadığı,bu yöndeki davalı faturalarının kabul edilmeyerek davacı defterlerine de kaydedilmediği gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.