Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2019/2454 K.2019/4971

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının SGK emeklisi olduğunu, davalı bankaya olan kredi kartı borcu sebebiyle davalı bankanın davacının emekli maaşına bloke koyup maaşını almasının engellendiğini, 5510 sayılı Yasa uyarınca emekli maaşına haciz konulamayacağını, davacının bu hususta muvafakatinin de olmadığını belirterek maaş üzerindeki blokenin kaldırılması ve biriken miktarın davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı bankaya ait kredi kartından kaynaklanan borcu ödememesi sebebiyle hakkında icra takibi başlatıldığını,borcun ödenmesi hususunda davalı banka tarafından davacının borcundan dolayı hesabına bloke konulmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığını, taraflar arasında düzenlenen kredi kartı üyelik ve kredi sözleşmesinin 22.maddesinde açıkca bankanın rehin hapis ve takas hakkının düzenlendiğini ve ‘...SSK emekli sandığı,Bağkur vb den emekli olmaları halinde emekli maaşlarının haczine hiçbir itiraz ileri sürmeksizin muvafakat ettiklerini....kayıtsız şartsız gayrikabili rücu olarak kabul ve taahhüt ederler’’ hükmü uyarınca bloke işleminin yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının 5510 Sayılı Yasanın 5838 sayılı Yasanın 32.maddesi ile değişik 93/1 maddesinin yürürlüğe girdiği 28/02/2009 tarihinden sonra imzaladığı sözleşme ve dayanak belgeler ile maşına haciz/bloke konulmasını kabul ettiği, bankaya her türlü rehin, hapis ve takas hakkı tanıdığı,davacının tüketici olup maaşının tamamına sözleşme,

sözleşme hükümleri uyarınca bloke edilerek el konulup kredi kartı üyelik ve kredi sözleşmesi uyarınca yasal hakkı kullanarak el konulmuş ise de icra haczinden kaynaklı 2.000,62.TL tutarı dışında kalan bloke miktarının maaş haczi olmayıp sözleşme hükümleri gereğince kredi kartı borçları için takas mahsubu uygulaması olduğu, bu mahsubun haksız şart niteliğinde olup geçersiz olduğu, tüketici davacının aleyhine olan tüketiciyi külfete sokan sözleşme hükmünün tüketici ile ayrıca müzakere edilerek kararlaştırılmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında akdedilen kredi kartı üyelik ve kredi sözleşmesinden kaynaklanan banka alacağı sebebiyle emekli maaşı üzerine konulan blokenin kaldırılması ve hesapta biriken paranın iadesi istemine ilişkindir. Alacağın dayanağını teşkil eden sözleşmenin 22.maddesinde bankanın rehin,hapis,takas ve mahsup hakkı hüküm altına alındığı, bankaya hesap ve alacaklar üzerinde rehin, hapis, takas ve mahsup hakkı tanındığı görülmektedir.

Ayrıca ve özellikle taraflar arasındaki sözleşmenin 22. maddesinde davacı davalı bankaya kredi kartının hesabından tahisili için virman talimatı vermiş olmasına göre bankanın yaptığı işlemin 5510 sayılı yasanın 93/1 maddesine aykırı olmayacağı da açıktır.

Bu durumda davacının kredi kartı üyelik ve kredi sözleşmesindeki taahhütü kapsamında davalı banka nezdindeki maaş hesabına bloke konularak kesinti yapılması haksız şart niteliğinde değildir.Taraflar arasındaki sözleşme ile bu husus taahhüt edilmiştir.

Banka kredi isteyen kişinin mali durumu ve maaş gelirine göre borcunu ödeyebileceği güvencesiyle kredi vermiş olup,davalının kredi borcunu ödemeyerek daha sonra sözleşme uyarınca belirlenmiş olan rehin,bloke,hapis hakkına ilişkin hakların haksız şart niteliğinde olduğunu ileri sürmesi TMK 2.maddesi uyarınca iyiniyet ile de bağdaşmaz.

Mahkemece bu açıklamalar karşısında sözleşme hükümleri ve verilen taahhüt değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış,hükmün bozulması gerekmiştir.