Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2019/2622 K.2020/1203

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen sözleşmeler uyarınca davacı tarafından davalıya mal satıldığını, faturalardan kaynaklı cari hesap bakiye borcunun 12.03.2012 tarihi itibari ile 99.378,37 TL olduğunu, davalıya keşide edilen ihtarnameye rağmen borcunu ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, sonrasında davaya kısmi dava olarak devam edilmesini talep ettiğini belirterek 05.01.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile, 10.000,00 TL olan dava değerini 99.377,38 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davalının da davacıdan alacağının bulunduğunu, takas mahsup taleplerinin olduğunu, belirli alacakların kısmi davaya konu edilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tacir olan davacının kendi ticari defterlerine ve düzenlediği faturalara göre dava tarihi itibari ile davalıya ne kadar mal verdiğini ve kendisine ne kadar ödeme yapıldığını dolayısıyla alacak miktarını net olarak belirleyebileceği, talep konusunun miktarı taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise belirsiz alacak davası ve kısmi dava dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2014/11153 esas, 2014/14400 karar sayılı, 01.10.2014 tarihli ilamı ile “Dava,

mahkemenin de benimsediği üzere belirli alacak davası olup, HMK'nun 109'uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirli alacak davalarında kısmi dava açılamayacağından, bu konuda davacıya bir süre verilerek, davaya tam dava olarak devam edilmek üzere dava değeri açıklattırılarak ve harcı tamamlattırılarak yargılamaya devam edilmesi gerekirken herhangi bir süre verilmeden dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.”gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde, davacıya ait ticari defter kayıtlarına göre taraflar arasında 13.01.2011-18.01.2012 tarihleri arasında ticari ilişkinin bulunduğu, bu süreçte davacının davalı şirkete toplam 182.584,34 TL tutarında 195 adet satış faturası düzenlediği, buna karşılık davalıdan 83.206,94 TL tahsil ettiği, davacının bakiye 99.377,37 TL alacağının kaldığı, davalıya yapılan ihtara rağmen davalının incelemede defterlerini hazır etmediği,

ancak davacının defterlerde kayıtlı olan 182.584,34 TL tutarındaki 195 adet satış faturası ve içeriği malları davalıya teslim ettiğini sevk irsaliyeleri ile birlikte kanıtlaması gerektiği, dosyaya sunulan sevk irsaliyelerine göre fatura içeriği malların Adapazarı/Sapanca'dan İstanbul’a gönderildiği, mal tesliminin şöförlere yapıldığı, davalıya mal teslimine ilişkin bir belge sunulamadığı, davalı şirket kaşe ve imzasına 13.05.2011-12.08.2011 tarihleri arasında düzenlenen 11.090,29 TL tutarlı fatura içeriği malın teslim edildiği,

ancak davacı şirket defterlerindeki ödeme seyriye göre 13.05.2011-12.08.2011 tarihleri arasında davalı şirketin davacıya 68.677,96 TL ödeme yaptığı, bu nedenle davacının davalıya teslim ettiği 11.090,29 TL tutarlı fatura bedelinin ödendiği, davacının rapora itirazları ile birlikte münhasıran davalı şirket defterlerine dayandığını bildirdiği,

ancak davacının HMK'nun 222/5. maddesi gereği münhasıran davalı şirketin defterlerine dayanması için davacının delil listesinde karşı tarafın defterlerine münhasıran dayandığını açıkça belirtip başka bir delile de dayanmaması gerektiği, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.