Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2020/139 K.2020/50

Davacı ...Ş. vekili Av. ... ... ile davalı ... Ltd. Şti vekili Av. ... arasındaki finansal kiralamaya konu malın iadesi davası hakkında İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 2013/20 esas ve 2013/281 karar sayılı ve 06.11.2013 tarihli hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Hükmü temyiz eden davalı şirket vekili, davalının ekonomik sıkıntı içinde olduğunu, ailesini ve kendi geçimini sağlamakta zorluk çektiğini, dava masraf ve giderlerini ödeyecek durumda olmadığını belirterek adli yardım talepli olarak temyiz talebinde bulunmuştur.

1-HMK'nın 334. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek kişiler gerçek şahıslar, kamuya yararlı dernek ve vakıflar olarak belirtilmiştir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalının ticari şirket olması nedeniyle mezkur yasa hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanması mümkün görülmediğinden ayrıca mahkemece verilen kabul kararına göre temyiz aşamasında yatırılması gereken nisbi harç miktarının 170,78 TL olduğu, maktu temyiz harcının da altında olduğu, dolayısıyla temyiz aşamasında yatırılması lazım gelen karar harcı ile maktu temyiz harcı toplamının fahiş olmadığı ve buna yönelik talebin de samimi olmadığı değerlendirilerek davalı şirket vekilinin adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmün temyizi sırasında temyiz yoluna başvurma harcı ile karar harcı yatırılmadığından, hükmü temyiz eden davalı vekiline Dairemiz adli yardım talebinin reddi kararının tebliği ile ret kararına karşı itiraz süresi de beklenerek itiraz edilmezse veya itirazın Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından reddi halinde 492 sayılı Harçlar Kanunu’na göre yatırılması gereken harcın yatırılması için HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un, 26/09/2004 tarihli 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 434/3. maddesi uyarınca davalı vekiline usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek sonucuna göre işlem yapılması için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.