Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2007/3801 K.2008/4216

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava Türk Medeni Kanununun 301. maddesine dayalı, babalık davası olup, soybağına ilişkindir.

Taraflardan her biri dinlenilmesini istediği tanık ve bilirkişi ile yapılmasını istediği keşif ve sair işlemlerin giderlerini mahkeme veznesine peşin olarak yatırmaya mecburdur.(HUMK. md. 414 )

Kamu düzenine ilişkin olan bu tür davalarda, Türk Medeni Kanununun 284. maddesinde belirtilen koşullar saklı kalmak kaydıyla, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu uygulanır.(TMK. md.284/1) Anılan madde uyarınca, hakim maddi olguları re’sen araştırır ve kanıtları serbestçe takdir eder. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 415. maddesinin l. ve 2. fıkraları uyarınca da, hakim tarafından resen yapılması emredilen işlemin gerektirdiği masrafın, iki taraftan birinin veya her ikisinin ödemesine karar verilir. Tayin olunan süre içinde masrafın yatırılmaması halinde ise, ilerde haksız çıkandan alınmak üzere Devlet Hazinesinden karşılanmasına karar verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 284/2. maddesi, araştırma ve incelemeye rıza gösterme yükümlülüğüne ilişkindir. Davalının, soybağının belirlenmesinde zorunlu olan DNA test ve diğer masrafı yatırmaması nedeniyle, davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır. Adli Tıptan alınan yazı cevabında davalılar yönünden tıbbi araştırma ve incelemeye gerek bulunmadığı açıklanmış olup, mahkemece davacı tarafa da giderleri yatırması hakkında yöntemince süre verilip, yatırılmaması halinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 415. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken, belirtilen bu yönler üzerinde durulmadan, yasa maddesinin hatalı yorumu sonucu, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.