Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/1095 K.2010/2296

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın önceden elektriğin borcundan kesildiğini bildiğini ve ceza evinden çıktıktan sonra evde iki gündür kaldığını belirten savunması, tüketim ekstreleri, bilirkişi raporu, toplanan deliller, gerekçe, hakimin kanaat ve takdirine göre suçun sübut bulduğu yönündeki mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine ve 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen her iki yasanın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar belirlenmesi,

bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan hüküm kurulmuşsa da, mahkemece 765 sayılı TCK.nun 492/2, 522/1, 523/1 ve 59/2 maddelerinden verilen ve paraya çevrilen hükmün, sonuçları itibariyle sanığın lehine olduğu açıkça anlaşıldığından tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yerin ve zaman diliminin belirtilmemesi suretiyle ve 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,