Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/1128 K.2010/27132

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-08.02.2007 tarihinde verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 09.03.2007 tarihinde temyiz eden O Yer C.Savcısının temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Sanığın temyiz itirazının incelenmesine gelince; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinde öngörülen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de bunun hükümlülüğün doğal sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

A-5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesinin 3.fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı kanunun 50.maddesinin 2.fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiştir.Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı kanunun 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Ancak.

5237 Sayılı TCK.nun 50/2.maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası ya da önlemlerden birine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde, yasal engel bulunduğu belirtilerek bu durum değerlendirilmeden tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

B-Sanığın daha önce mahkum olduğu üç aydan fazla hapis cezasının silinme koşullarının gerçekleşmiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, geçmiş mahkumiyetini değerlendiren ve 5237 sayılı TCK’nun 51.maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

C-Sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK.nun 58/6-7 maddeleri uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK.nun 226/2 maddesine aykırı davranılması,