KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2009/11294 E., 2010/13495 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten Yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1)-Şikayetçi-sanık ... vekilinin sanık vekili sıfatıyla yasal süresinde verdiği 28.02.2007 tarihli süre tutum dilekçesinde sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik, şikayetçi sanık ...’nin sanık sıfatıyla yasal süresinde verdiği 01.03.2007 tarihli süre tutum dilekçesinde sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazında bulunmadıkları, şikayetçi-sanık ... vekilinin 28.03.2007 ve şikayetçi-sanık ...’nin 02.04.2007 tarihli gerekçeli temyiz dilekçeleri ile bulundukları temyiz istemlerinin ise 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra yapıldığı anlaşıldığından;
şikayetçi -sanık ... vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme ve şikayetçi-sanık ...’nin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)-Sanık ... vekilinin sanık ... hakkında, sanık ...’nin ise kendisi hakkında kurulan hükümlere yönelik istemlerinin incelenmesinde:
Sanık ...’nin adli sicil kaydında gösterilen Serik Sulh Ceza Mahkemesinin 20.02.1999 tarih, 599-70 esas karar sayılı ilamı ile kasten yaralama ve Serik Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.1999 tarih, 472- 73 esas-karar sayılı ilamı hakaret suçlarından verilen mahkumiyetlerinin adli sicilden çıkarılma koşuları gerçekleştiğinden; Serik Sulh Ceza Mahkemesinin 30.01.2002 tarih ve 2002/9-18 esas karar
sayılı ilamı ile mahkumiyetinin ise ceza kararnamesi ile verildiğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturmadıkları da gözetilerek hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca; sanıklar hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/11294, K. 2010/13495, 26 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama