Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/11802 K.2010/34693

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre,sanık katılana hakaret ettikten sonra katılanın sanığa hakarette bulunduğu ve ilk haksız hareketin sanıktan geldiğinin anlaşılması,hakaretin karşılıklı olması durumunda tarafların cezalandırılıp cezalandırılmayacağı veya hangisinin cezalandırılacağı konusunda takdir yetkisinin mahkemeye ait olması ve mahkemece de “hakareti ilk başlatanın sanık olması dolayısıyla 5237 sayılı TCK.nun 129.maddesinin uygulanmadığını” belirtmesi karşısında tebliğnamenin ikinci paragrafındaki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, hakaret suçunda maddi zarar söz konusu olamayacağından “sanığın katılanın uğramış olduğu zararı tazmin suretiyle gidermeyeceği anlaşılmış olduğundan ” biçimindeki, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 125/4 maddesinin uygulanabilmesi için ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 226/3 maddesine aykırı davranılması,

3-5237 sayılı TCK.nun 125/1-4 maddeleri gereğince hükmoluan 3 ay 15 gün hapis cezası üzerinden aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak 2 ay 27 gün yerine 2 ay 15 gün olmak üzere sanık hakkında eksik hapis cezasına hükmedilmesi.