Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/12082 K.2010/13633

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediğini içerecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden tayin olunan cezanın ertelenmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Hakaret suçunda özel haksız tahrik hükmü olan 5237 sayılı TCK. nun 129. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, aynı kanunun genel haksız tahrik indirimini düzenleyen 29. maddesinin uygulanması ve kabule göre de indirim oranının belirtilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, hakaret suçunda maddi zararın söz konusu olamayacağı gibi olayda katılanın bir tazminat talebi bulunmadığı halde, sanığın katılanın zararını karşılamadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılamayacağı biçimindeki yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçe ile, sanık hakkında 5271 sayılı CMK. nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,