Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/12633 K.2010/14855

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın, 5271 sayılı CMK’nun 238.maddesi uyarınca, davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan Yakınan kurumun hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, yakınan kurum vekilinin temyiz inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-a)Sanık ...’ in temyiz itirazları nedeniyle yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...'a ait bahçede bulunan barakada, direkten hat alarak sayaçsız elektrik kullanıldığına dair düzenlenen suç tutanağına dayanılarak sanık ... ile bahçede yevmiyeci olarak çalışan sanık ... hakkında kamu davası açılmış ise de; sanık ...’un hazırlıkta Cumhuriyet Savcılığında alınan ifadesinde, diğer sanık ... ile eşinin 10 gün kadar bahçesinde çalıştıklarını, kaçak hattı Tedaş’a bildirerek kendisinin kurduğunu belirtmesi karşısında, kaçak bağlantının, baraka sahibi sanık ... tarafından yapıldığında tereddüt bulunmamakla, geçici olarak 10 gün kadar barakada kalan diğer sanık ...’in, elektriğin sayaçtan geçmediğini bildiği yönündeki beyanının, mahkumiyeti için yeterli olmayacağı gözetilmeden, bu sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hükümlülük kararı verilmesi,

b) Kabule göre de;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uygulanırken (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

3- Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,