Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/13447 K.2010/15404

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün sadece geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan mahkum olan sanık Ahmet tarafından temyiz edildiği ve tehdit suçundan beraat eden sanık İdris'e yönelik bir temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa atılı geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçu şikayete bağlı olmadığından tebliğnamedeki düşünceye katılınmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığı, katılanın evinin balkonunda gördüğünü beyan eden tanık N. Ö.ile olay gecesi sanığın evinde sanıkla birlikte olduklarını ve sanığın evden hiç ayrılmadığını bildiren tanıklar A. O., K. G. ve S. G.'in beyanlarından hangisine neden itibar edildiği tartışılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığa atılı geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçu hüküm tarihinde uzlaşma kapsamında olduğu halde, 5271 sayılı CMK.nun 5560 sayılı Yasa ile değiştirilen 253 ve 254.maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemlerine girişilmeden, eksik soruşturma sonucu hüküm kurulması,

3-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun ve

maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,