Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/14725 K.2010/16730

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 Sayılı TCK.nun 52.maddesinin 4.fıkrası uyarınca hakim, ekonomik ve şahsi hallerini gözönünde bulundurarak kişiye adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verilebileceğinin belirtilmesi karşısında bu imkanlardan yalnızca birisine karar verilmesi yerine para cezasının ödenmesi için kararın kesinleşmesinde itibaren hem altı aylık bir süre verilmesi ve hem de taksitlendirmeye karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihinde, Tedaş görevlileri tarafından sanığın evinde yapılan kontrolde pano mührünü kırarak sayacın gerilim kancasını düşürüp kaçak elektrik kullandığının iddia edildiği olayda, sanığın aşamalardaki benzer mahiyetteki savunmalarında babasının evinde otururken tadilat nedeniyle evden ayrılıp suça konu eve kiracı olarak geçtiğini ve kısa bir süre sonra tutanak tutulduğunu, kendisinden önce Mevlüt isimli birisinin oturduğunu belirtmesi karşısında sanığın suça konu eve hangi tarihten itibaren oturmaya başladığı zabıta aracılığıyla araştırılarak oturduğu süre itibariyle atılı suçun sanık tarafından işlenip işlenmediği tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 232.maddeninin 2.fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,

3-Hapis cezasıyla mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 Sayılı TCK.nun 53/1maddesinde düzenlenen bellli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirine karar verilebileceği gözetilmeden, sonuç olarak para cezasıyla mahkum edilen sanık hakkında belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmesi,

4-Kabule göre de;

A-5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden infaz tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

B-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması