KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2009/16111 E., 2010/17842 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı“kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığa ait adli sicil kaydına göre, Manavgat Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2003 tarih ve 2000/845-19 sayı ile 6136 Sayılı Kanunun13/1.maddesi gereğince verilen 1.201.590.000 TL ağır para cezasına ilişkin mahkumiyetin 14.04.2005 tarihinde kesinleşmesi karşısında, tekerrüre esas olduğu gözetilerek 5237 Sayılı TCK.nun 58/6.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.’nun 53/1. maddesi uygulanırken, ( c ) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği, diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılacağı gözetilmeden, sanığın herhangi bir süre belirtilmeden TCK.nun 53.maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ''sanığın TCK.nun 53.maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına'' ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, ''TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki veleyet hakkından;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/16111, K. 2010/17842, 2 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama