KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2009/17211 E., 2010/27811 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2010
- Tebliğname No
- 6 - 2006/256997
- Mahkemesi
- Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 05/07/2006
- Numarası
- 2006/153
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 20.5.2005 tarihli kaçak eletrik tutanağında sanığın sayacın kancası düşürerek kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmesi, sanığın tüm aşamalarda, suça konu sayacın bulunduğu yerin bağ evi olup, oğlu tarafından satın alındığını virane durumda olduğunu insan kullanımına uygun olmadığını, bu evi hiç kullanmadıklarını, alındığı tarihten itibaren kimsenin oturmadığını, eletrik tesisatının arızalı olduğunu savunması,
soruşturma evresinde, Sulh Ceza Mahkemesince yapılan keşif sonucu düzenlenen 07.11.2005 tarihli bilirkişi raporunda elektrik tesisatının bozuk olduğunun suça konu yerin depo olarak kullanılan bakımsız bir yer olduğunun belirtilmesi, tanık M..
K..' ün söz konusu bağ evinin sanık ve yakınları tarafından kullanılmadığını belirtmesi ve tutanak tanıklarınca düzenlenen suç tutanağında da yapılan kontrolde “meskenin boş olduğunun görüldüğünün” yazılmış olması karşısında tutanak tanıkları M.. A.. ve F..
K..' ın kovuşturma evresindeki “sanığın oğlunun dışarıda ders çalıştığı, tesisatta herhangi bir problem olmadığı ve lambaların yandığı” şeklindeki anlatımları ile suç tutanağı ve bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmeye çalışılarak,
giderilemediği takdirde hangisinin hangi nedenle üstün tutulduğu irdelenip, sanığın kaçak tüketim yapıldığı iddia edilen yeri suç tarihi ve öncesinde kullanıp kullanmadığı kolluk aracılığı ile araştırılarak ve gerektiğinde sayacın konumu itibariyle dış müdahalelere açık olup olmadığı tesbit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/17211, K. 2010/27811, 7 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama