Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/17314 K.2010/23053

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

765 sayılı TCK.nun 59. maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmaması mahkemenin takdirinde olup, takdir hakkının uygulanmaması yönünde kullanıldığı ve sonuç ceza ıskat edildiğinden, 647 sayılı Kanunun 6. maddesinin tartışılmaması ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmasına yönelik tebliğnamedeki 1 ve 3 numaralı bozma görüşlerine iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK.’nun 129/3. maddesinde; hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde olayın mahiyetine göre taraflardan biri veya her iki taraf hakkında verilecek cezadan indirim yapılabileceği gibi ceza verilmesinden de vazgeçebileceği düzenlemesi karşısında, hükmün sonuçları itibariyle 5237 sayılı TCK.’nun 129/3. maddesinin 765 sayılı TCK.’nun 485/2. maddesinden daha lehe bir düzenleme olduğu gözetilmeden, sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan cezanın 765 sayılı TCK.’nun 485/2. maddesi gereğince ıskatına karar verilmesi,