Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/17501 K.2010/21535

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanıklar ...’in ve ...’ın haklarında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde;

Kasten yaralama suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ...’ın hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

A) 5237 sayılı TCK.nun 51/7 maddesinde hapis cezasına mahkum olan ve bu cezası ertelenen hükümlünün, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği şeklinde düzenlenmeye yer verildiği, erteli para cezasının aynen infaz edileceğine dair bir düzenleme bulunmadığı 765 sayılı TCK.nun 95/2 maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması da mümkün olmadığı cihetle, sanığa ait Muratlı Sulh Ceza Mahkemesinden verilme 05/06/2003 tarih 2003/70 Esas ve 2003/99 Karar sayılı ağır para cezasından ibaret mahkumiyet ilamının aynen infazına karar verilemeyeceği nazara alınmadan, yazılı şekilde aynen infazına karar verilmesi,

B) Sanık hakkında tayin olunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nın 51/1. maddesinde belirtilen “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını” içerir yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,