Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/17862 K.2010/20601

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin suç vasfına yönelik olduğu ve hükmün bu haliyle temyizi mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mağdura ait sağlık ocağından alınan 17.07.2006 tarihli geçici raporda kollarda çizikler ve hassasiyet, saçlı deride hassasiyet, hastanın nefes almakta zorlandığını belirttiğinden akciğer filmi çekilmesi gerektiği, yaralarının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği, Bergama Devlet Hastanesinin 05.10.2006 tarihli raporuna göre ise, geçici raporda belirtilen bulguların hayati tehlikeye sebep olmayacağı ancak travmaya bağlı kaburga kırığı saptanabileceği, fakat hastaya film çekilmediği,

olay üzerinden 2 ay geçtiğinden mevcut kot fraktürünün görülmeyebileceğini, geçici raporun, hastanın ilk muayene bulgularını tam olarak ortaya koymayacağını, şu haliyle hastanın hayati tehlikesinin bulunmadığının belirtilerek, raporda yaraların basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği konusunda bir bilginin de bulunmadığı belirtilmiş olması karşısında raporlar arasında husule gelen çelişkinin giderilmesi bakımından, geçici rapor ile Devlet Hastanesi raporları Adli Tıp Kurumuna gönderilerek mağdurun olay nedeniyle hayati tehlike geçirip geçirmediği,

olayın kemik kırığına sebeb olup olmadığı ve yaraların basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususlarında rapor alınıp sonucuna göre görev durumuda gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın savunmasında, katılanın beslediği kedinin suyunu üzerine dökmesinin etkisiyle atılı suçu işlediğini iddia etmesi karşısında hazırlıkta ifadeleri alınan tanıklar Hanife Aslan, G.. K.., P.. D.. ve G.. K..'nun ifadeleri alınıp olayın gelişimi açıklattırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 29.maddesinde düzenlenen tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağınan tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

Sanığa atılı kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olduğundan, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254.maddeleri gereğince uzlaşmanın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan usule uygun olarak sanığa uzlaşma teklifi yapılmadan sadece katılandan sorularak uzlaşmak istemediğini belirtmesi sonucunda, eksik incelemeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,