Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/1807 K.2010/2879

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere,mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle ceza verilmeden vazgeçilmesi halinde, mahkumiyet hükmü kurulmadan doğrudan 5237 sayılı TCK.nun 129/3. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4.maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuklar hakkında adli para cezası tayin edildikten sonra 5237 sayılı TCK.nun 129/1. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddeleri uyarınca ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.nun125/1-4 ve 31/2-3 maddeleri uyarınca adli para cezası tayin edilmesine ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 129/3. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4.maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuklara hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmek suretiyle,