Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/18430 K.2010/22782

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılanın temyiz isteminin sanıklar C.. K.., G.K.. ve A.. K.... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre katılanın ev sahibi olan ve katılan ile aynı binada altlı üstlü oturan sanıklar arasında suç tarihi öncesinde meydana gelen olaylar nedeniyle husumet bulunduğu, katılanın aşamalarda “ olaylar nedeniyle ifade vermek için karakola gitmek üzere oğlu tanık A.K.. ile evinin bahçesinden çıktığı sırada sanıkların dışarıda beklediklerini, sanıklardan Cemil’in kendisiyle konuşmak istediğini söylemesi üzerine,

karakola gittiği için şimdi konuşamayacağını belirterek olumsuz yanıt vermesi üzerine sanık Cemil’in elindeki bıçakla, diğer sanıklar Gülşener ve Alime’nin ise tekme ve tokat ile kendisine saldırdıkları ” yönündeki iddialarının tanıklar A.K.., N.A.. ve B.A..’ın beyanları ve doktor raporu ile doğrulandığı ancak atılı suçlamayı inkar eden sanıklardan G.K.., “Katılanın son birkaç gündür kendilerine hakaretler ettiğini, olay günü bahçeye çıktığı sırada yine hakaretlerini sürdüren katılan ile tartıştıklarını ve aralarında boğuşma geçtiğini, eşi Cemil ve annesinin olay yerine sonradan geldiklerini” beyan etmesi karşısında;

bu beyanlarını doğrulayan diğer sanıklar Cemil ve Alime’nin savunmaları ile olay sırasında bağrışma seslerini duyarak olay yerine gelen tanıklar M.Ü.., Y.T.., İ.E.. ve E.E..’ın beyanları ile katılanın dinlettiği tanıklar A.K.., N.

A. ve B.A..’ın beyanlarının çeliştiği anlaşılmakla; tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ve soruşturma aşamasında görgüye dayalı bilgisi olan tanık N.K.. kovuşturma aşamasında dinlenmeden eksik soruşturma ve yazılı gerekçelerle sanıkların beraatine karar verilmesi,