Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/1997 K.2010/3321

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın üzerine atılı alenen sövme suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddesi uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK.nun 482/3 maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 125/1-4 maddesinde tanımlanan hakaret suçu nedeniyle her iki yasanın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar belirlenmeden, bu şekilde bulunan sonuç cezalar karşılaştırılmadan ve sonucuna göre lehe kanunun belirlenmesi gerekirken, açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan özellikle 5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesine göre hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde olayın mahiyetine göre ceza vermekten de vazgeçilebileceğine dair hükmün daha lehe olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın, 24.05.2006 tarihli dilekçesinde, 647 sayılı Kanunun 6. maddesinin uygulanmasını talep ettiği halde, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3-Kısa kararın kurulduğu 31.07.2006 tarihli duruşma zaptının 2. sayfasının dosya arasında bulunmaması,