Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/21437 K.2010/30137

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın katılana hakaret ettiğine dair katılanın soyut iddiası dışında cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı halde atılı hakaret suçundan sanığın beraatına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine, hükmolunması,

2-Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanıktan, katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zarar da belirlenemediği halde, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden, sanığın katılanın uğradığı zararını gidermek istemediği ve şartları oluşmadığı biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin uyglunmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 02.11.2010 gününde hakaret suçundan oy çokluğuyla diğer yönden oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın, sanayi sitesinde bulaşıkçı olarak çalışan mağdure Ş.. U..'nun saat 17.00 sıralarında işten çıktıktan sonra karşısına çıkarak yemek teklifinde bulunduğu mağdurenin kabul etmemesi ve “git başımdan” demesiyle “sen beni tanımıyormusun” dediği tanımadığını söylemesi üzerine mağdureye “ben senin ne olduğunu biliyorum, orospu” diyerek hakaret ettiği mağdurenin sanığa tokatla vurması üzerine sanığında mağdureye tokatla vurarak yere düşürdüğü, böylece kasten yaralamak ve hakaret suçlarını işlediği anlaşılmaktadır.

Mağdurenin anlatımı oluşa uygunluk içerisindedir. Zira karşısına çıkan sanığın yemek teklifini geri çevirdikten sonra, sanığın kendisini aşağılayan sözü olmadan sanığa vurması işin doğasına aykırıdır. Sanık mağdureyle tartıştığını kabul etmektedir. Mağdurenin anlatımını bölmek ve ona göre değerlendirme yapmak mümkün değildir. Mağdure hakarete uğradığını her aşamada tekrarlamaktadır. Sanığın “ben senin ne olduğunu biliyorum” şeklindeki sözü dahi aşağılamadır. Kasten yaralama eylemi bu hakaret sözü nedeniyle tepki olarak gerçekleşmiştir. Kasten yaralamayı kabul edip, hakaret suçlamasıyla ilgili anlatımı soyut kabul etmek mümkün değildir.

Görgü tanığı bulunmayan olayda, kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olarak inkarda bulunabileceği düşünülen sanık savunması yerine, saptanabilen başka bir amacı bulunmadığı gibi, evli ve eşinden 9 yıldır ayrı yaşayan ve bulaşıkcılık yaparak hayatını kazanan bir kadın olarak kendi iffetine zarar verecek şekilde yalan söyleyemeyeceği değerlendirilen mağdurenin, baştan itibaren kendi içinde tutarlı iddiasına itibar etmek gereklidir.

Bu nedenle oluşa uygun, değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmayan mahkemenin hakaret suçundan verdiği mahkumiyet kararının, beraat kararı verilmesi şeklinde bozulmasına yönelik sayın çoğunluğun düşüncesine katılmıyoruz.