Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/21906 K.2010/30055

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre,anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında,sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken maddede yazılı bulunan hangi haklardan ne kadar süreyle yoksun bırakıldığı hususunun açıkça belirtilmemesi infaz aşamasında nazara alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Katılan Mahsar'ın,sanık Celal'e olan borcunu ödeyeceğini söylediği halde ödememesi eyleminin sanıklar yönünden haksız fiil teşkil ettiği ve sanıklar hakkında haksız fiil nedeniyle cezalarından hakaret suçu için özel indirim maddesi olan TCK'nun 129.maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek aynı kanunun 29.maddesi ile indirim yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 51/7 maddesinde hapis cezasına mahkum olan ve bu cezası ertelenen hükümlünün denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği şeklinde düzenlenmeye yer verildiği,erteli adli para cezasının aynen infaz edileceğine dair bir düzenleme bulunmadığından ,sanık Ö.. E..'ın adli sicil kaydında yazılı olan Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin 20.07.2004 tarih,203-146 sayılı erteli adli para cezasından ibaret mahkumiyet kararının aynen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı yerine müteselsilen alınmasına karar verilmesi,