Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/23316 K.2010/30777

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suça konu eylemin aleni yerde gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sanığa hakaret suçundan verilen cezadan TCK'nun 125/4.maddesi uyarınca artırım yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5271 sayılı CMK’nun 253-255.maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” kurumu ile aynı kanunun 231.maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumunun birbirinden farklı olduğu,yargılama konusu eylem uzlaşmaya tabi ise öncelikle uzlaşma yoluyla uyuşmazlığın sona erdirilmesinin denenmesi gerektiği,sanığın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın gerçekleşmemesinin diğer yasal şartlar varsa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini engellemeyeceği,Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği üzere,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar

verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu ve manevi zararı kapsamadığı gibi katılanın da bir tazminat talebinin bulunmadığı gözetilmeyerek hükmün gerekçe bölümünde sanığın uzlaşmak istemediğine ve dolayısıyla müştekinin zararlarını da karşılamak istemediğine dair gerekçeye dayanılarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,