Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/25051 K.2010/26059

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemesince, sanığa atılı soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı kasten yaralama suçu nedeniyle 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanını 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesi uyarınca, değerlendirme yapılarak, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde yapılan değişiklik sonucunda sanık lehine yeni bir hüküm getirilmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın temyizi üzerine Dairemizin 05.02.2007 tarihli ilamıyla bozulan 23.11.2005 tarihli hükümde, katılanların manevi tazminata dair fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verildiği ve bu husus sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği halde, bozmadan sonra kurulan hükümde fazlaya ilişkin taleplerinin saklı tutulmasına karar verilerek 1412 sayılı CMUK’ nın 326. maddesinin son fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;