KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2009/25349 E., 2010/32464 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- MAHKUMİYET, BERAAT
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Katılan-sanık ...’un kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58/6. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Katılan-sanık ...’un sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Oluş ve dosya kapsamına göre; katılan-sanık ..., hakkında icra takibi yapan kardeşi sanık ...’dan kendisi hakkındaki haczi kaldırması yönündeki talebinin reddedilmesi nedeniyle çıkan tartışmada, ilk olarak katılan-sanık ...’ın ...’e yumruk vurması üzerine bu haksız hareketin etkisi ile tahrik altında katılan-sanık ...’in de katılan-sanık ...’a yumruk vurması şeklinde gerçekleşen somut olayda 5237 Sayılı TCK.’nun 29/1.maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken koşulları oluşmadığı halde meşru savunma hükümleri uygulanarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/25349, K. 2010/32464, 2 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama