Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/28148 K.2011/692

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihine kadar abone olmadığı gibi hiçbir ödeme yapmaksızın eylemine devam eden sanığın, karşılıksız yararlanma kastının ve dolayısıyla suç işleme iradesinin bulunup bulunmadığı, piyasadan temin edilen sayaçtan geçirmenin, her türlü müdahaleye ve sayaç değiştirmeye müsait bulunduğu, denetim imkanının olmadığı gözetilerek, sanığı hangi tarihte suça konu sayacı taktırdığı ve sayaç endeksinin 20974 kilowatt olduğu da gözetilerek, evindeki kurulu güce göre, suç tutanağının tanzim edildiği tarihten önceki dönemde sayaç tarafından kaydedilen miktarın normal miktarlarda olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

2-5237 Sayılı TCK.nun yürürlüğe girmesinden önce atılı suçun işlendiği gözetilerek, 5237 Sayılı TCK.nun 7. ve 5252 Sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen her iki yasanın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar belirlenmesi, bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanığın aynı kasıt altında, kısa zaman aralıklarıyla, birden fazla kez mühür bozma suçunu işlediği kabul edildiği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK. nun 43. maddesinin uygulanmaması,

4-İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye göre sanık hakkında elektrik hırsızlığı suçundan cezalandırılması istendiği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden mühür bozmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, CMK.nun 226/2. maddesine aykırı davranılması,