Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/2835 K.2010/4534

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tarafların aynı sokakta aynı ticari faaliyetle uğraşmaları nedeniyle aralarında önceye dayalı husumet olduğu, olay günü sanığın katılana aynı gün içinde üç kez “tipsiz, şerefsiz, alçak “ şeklinde hakaret ettiğinin iddia edildiği olayda, iddia tanıkları Mehmet ...

Akgül, Yusuf ... ve ...’nın benzer mahiyetteki ifadelerinde, olay günü Cuma pazarı olduğunu, Cuma günleri katılanla birlikte genellikle pazarı gezdiklerini, bu nedenle katılanı işyerinin önünde beklerken, katılanın elindeki yufkaları imalathaneden işyerine getirirken sanığın katılana şerefsiz tipsiz dediğini, dükkandan dönerken de aynı sözleri söylediğini belirtmeleri ve katılanın işyerinde çalışan tanık ...’ın beyanında “dışardan ses geliyordu, katılanın annesi katılana sen ona uyma, zaten davalıyız, haksız duruma düşmeyelim diyordu, katılan dükkana geldiğinde ne olduğunu sordum, sorma abi, babası tekrar sordu,

sen ona uyma git şikayetçi ol dedi, katılan yufkayı dükkana götürürken sanığın, pislikler şeklinde hakaret ettiğini duydum” şeklindeki hayatın olağan akışına uygun ve birbirine uyum gösteren beyanlarıyla sanığa atılı hakaret suçu sübut bulduğu tanıklarının bazı sözleri duymadıklarını belirtmelerinin de çelişki oluşturmadığı da dikkate alındığında hakaret suçundan mahkumiyeti yerine,

sanığın eşi ve yanında çalışan işçileri olan savunma tanıklarının sanığın olay günü dükkandan hiç dışarı çıkmadığı ve atılı suçu işlemediği şeklindeki sanığı kurtarmaya yönelik anlatımları ile iddia tanıklarının beyanları arasında çelişki bulunduğu şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,