Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/2953 K.2010/4070

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın; “Müştekinin hakaret etmesi üzerine bıçakladım” şeklinde suçu kabul ettiği, tanık Behçet ...’nin soruşturma aşamasında; “dükkanın önünde biraz tartıştılar, sonra ayrıldılar. Ben dükkana girdim. Olayı görmedim” şeklindeki oluşa uygun anlatımı ve sanığın tutarlı olarak, “tanık Behçet’in olay yerinde olmadığını” beyan etmesi karşısında, görgüye dayalı bilgisi bulunmayan tanık Behçet’in dinlenilmemesi sonuca etkili görülmediğinden ve olayın tek tanığı Ferhun ...’ın kovuşturma aşamasında, 6.3.2007 tarihli celsede dinlenildiği ve müştekinin iddiasını doğruladığının anlaşılması karışısında, tebliğnamedeki tanıklar Behçet ve Ferhun’un dinlenilmeden karar verilmesine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmeden, 53/1. maddesinde belirtilen hakların tamamından hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesinde sayılan hakları kullanmasından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına şeklindeki ibarenin hüküm metninden çıkarılarak yerine.