Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/29771 K.2010/34036

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)-Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 03.03.2005 yerine 03.05.2005 olarak yanlış yazılması,

2)-Sanığa Silivri Sulh Ceza Mahkemesi’nin 26.06.2002 tarih, 2001/806 esas ve 2002/585 karar sayılı ilamı ile su hırsızlığı suçundan verilen hapis cezasının 647 Sayılı Kanunun 4/2. maddesi uyarınca tazmin tedbirine çevrilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; hükmün katılan kurumun zararının tazmin suretiyle giderilmesi şeklinde mi , yoksa hapis cezası olarak mı infaz edildiği araştırılıp sonucuna göre tekerrüre esas alınıp alınamayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)-Yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 647 Sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

4)-Şikayetçi kurum ve vekilinin sanık hakkında açılan kamu davasına katılma istemi bulunmadığı ve katılma kararı verilmediği halde, şikayetçi kurum lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

5)-Kabule göre de;

a)-Aynı neviden suçtan tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 522. maddesinin indirime ilişkin hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b)-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının günlüğü 647 sayılı Kanunun 4. maddesi

uyarınca 12 YTL hesabıyla paraya çevrilerek 840,00 YTL adli para cezasına tayin edildiği halde, gerekçeli kararda günlüğü 11,00 YTL hesabıyla paraya çevrilerek ve hesap hatası yapılarak 440,00 YTL adli para cezası tayin edilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,