Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/30816 K.2010/26447

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın temyiz isteminin kendisi hakkında kasten yaralama ve hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

1)-Sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE

2)-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak:

A)-Esaslı işlemlerin yapıldığı 13.04.2006 tarihli duruşma tutanağının 1. sayfasının hakim tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 219/1. maddesine aykırı davranılması,

B)- Sanığa atılı hakaret suçu soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlardan olduğu halde, 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerinde öngörülen yöntem izlenmek suretiyle uzlaştırma işlemleri yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Uygulamaya göre;

C)-5237 sayılı TCK.nun 129/3.maddesinde; hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde olayın mahiyetine göre verilecek cezadan indirim yapılabileceği gibi “ceza verilmesinden de vazgeçilebileceği“ düzenlemesi karşısında, hükmün sonuçları itibariyle 5237 sayılı TCK.’nun 129/3. maddesinin 765 sayılı TCK.’nun 485/2. maddesinden daha lehe bir düzenleme olduğunun nazara alınmaması,

D)-Kabule göre de;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,