Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/33511 K.2011/2571

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre,anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında,sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi uygulanırken maddede yazılı bulunan hangi haklardan ne kadar süreyle yoksun bırakıldığı hususunun açıkça belirtilmemesi infaz aşamasında nazara alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın kovuşturma sırasında “şizofren olduğunu,bu hastalık nedeniyle Bakırköy ve Adana Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanelerinde tedavi gördüğünü” savunması ve Kahramanmaraş Devlet Hastanesi tarafından verilen 31.05.2007 tarih ve 5442 sayılı raporda “Kronik Şizofrenik bozukluğu olan sanığın beş yılı aşkın süredir rahatsız olduğu,Ruh hastalıkları hastanesinde gözlem altına alınmasına lüzüm olmadığının” belirtilmesi karşısında sanığın tedavi gördüğünü bildirdiği Bakırköy ve Adana Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanelerinden ilgili tedavi evrakları getirtilerek,5237 sayılı TCK'nın 32/1.maddesi uyarınca sanığın “suç tarihi itibariyle akıl hastalığı

bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak” hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,