KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2009/34371 E., 2011/3959 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Konut dokunulmazlığını ihlal, tehdit
- Hüküm
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığa atılı konut dokunulmazlığını ihlal suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 Sayılı TCK'nın 102/4.maddesine göre hesaplanan beş yıllık zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 07.09.2005 tarihi ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerçekleşen zamanaşımı sebebiyle aynı Kanunun 322. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,
II-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın 647 Sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrası uyarınca para cezasına çevrilmesi ve aynı kanun maddesinin 4. fıkrasında, uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre, çevrilen para cezası veya tedbir olduğunun, ancak bu madde hükümlerinin uygulanmasının, kanun yoluna başvurmada engel teşkil etmeyeceğinin belirtilmesi karşısında, hükmün temyizi mümkün olduğundan temyiz talebinin reddine dair 16.03.2007 tarih ve 2005/302 E, 2007/158 K sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı ... yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 Sayılı CMK'nın 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/34371, K. 2011/3959, 1 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama