Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/34695 K.2011/5334

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığının gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nun 50/3.maddesi uyarınca aynı maddenin 50/1. maddesinde belirtilen adli para cezası veya tedbirlere çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında ek iddianame ile kamu davası açılmasından sonra şikayetçi kurumun davaya katılma istemi olmadığı gibi bu yönde verilmiş bir karar da bulunmadığı gözetilmeden sanığa vekalet ücreti yükletilmesine karar verilmesi,

4-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,