Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/3752 K.2010/20034

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın adli sicil kaydındaki Bakırköy 8. Asliye Ceza mahkemesine ait 08.12.2003 tarihli ilam nedeniyle mükerrir olduğunun gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında ilk olarak 11.12.2004 tarihinde tutanak tutulduğu,sonraki tutanağın ise 24.06.2005 tarihinde tutulduğu sanığın eyleminin tutanak tarihleri arasındaki süre gözönüne alındığında iki ayrı suç oluşturduğu gözetilmeyerek eylemin tek suç oluşturduğunun kabulü ile 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesi uygulanarak yazılı şekilde karar verilmiş ise de;sanığın lehine olması nedeniyle her bir suçtan ayrı ayrı hüküm kurularak 11.12.2004 tarihli eylemle ilgili olarak 765 sayılı TCK.nun 491/ilk 522/1 (pek hafif)maddeleri gereğince hüküm kurulması koşullarının gerçekleşmesi halinde 647 sayılı Kanunun da uygulanabileceğinin gözönüne

alınması,24.06.2005 tarihli eylemle ilgili olarak ise 5237 sayılı TCK.nun 142/1-(f) maddeleri gereğince hüküm kurulmasının sanık lehine olacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilerek fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Suç tutanağını düzenleyen görevliler tanık olarak dinlenip kaçak kullanım şekline ilişkin ayrıntılı beyanları saptanmadan eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması

3-5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, 53/1.maddesinde belirtilen hakların tamamından hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesine göre hükmolunan dilekçe yazım ücretinin katılan kuruma verilmesi gerektiği gözetilmeden, katılan kurum vekiline verilmesi,

5-Hüküm fıkrasında kanun yoluna başvurulacak merciin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6maddesine aykırı davranılması,