KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2009/38694 E., 2011/6306 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2011
- Tebliğname No
- 2 - 2007/237670
- Mahkemesi
- Sakarya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/06/2007
- Numarası
- 2007/486
- Suç
- Kasten yaralama
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-5237 Sayılı TCK.nun 86/2. maddesinde "kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması halinde, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklindeki düzenlemenin yer aldığı ve kasten yaralama suçu sebebiyle hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü, 5560 Sayılı Kanun ile değişik 5237 Sayılı TCK.nun 61/9. maddesinde de "Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı,o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az;
üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz" şeklinde yapılan düzenleme karşısında; sanıklar hakkında bu düzenlemeden önce işledikleri suç nedeniyle seçimlik cezalardan adli para cezası seçilmiş ve bu cezanın gün biriminin alt sınırdan belirlenmesine karar verildiği halde alt sınırın suç tarihi itibariyle 5 tam gün olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 120 güne hükmedilerek fazla adli para cezasına hükmedilmesi,
2-Sanıklara hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralıklarının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesine aykırı davranılması,
3-Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan kasten yaralama suçu ile ilgili olarak yapılan yargılama sonucunda hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/38694, K. 2011/6306, 28 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama