Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/45000 K.2011/25387

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar hakkında mala zarar vermek suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından O Yer C. Savcısının temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Olayın tek görgü tanığı olduğu anlaşılan müşteki S.. K.. duruşmada dinlenilmeden, soruşturma aşamasındaki anlatımının okunması ile yetinilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK.nun 210/1. maddesine aykırı davranılması,

2- İddianame içeriğine göre, konut dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle sanıklar hakkında verilecek cezanın artırımını öngören 5237 Sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmasının talep edildiği ve oluş ve dosya içeriğine göre, atılı suçun iki kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara ek savunma hakkı verilerek cezalarının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanıklardan Ö.. G.. hakkında hükmolunan hapis cezasının, 5237 Sayılı TCK.nun 51.maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilip edilmediği ile suçu işledikten sonra yargılama

sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye kanaat gelip gelmediği hususlarının değerlendirilmesi gerektiği ve geçmişteki para cezalarından ibaret sabıkalarının da ertelemeye engel teşkil etmediği gözetilmeden, “ TCK. nun 51. maddesinde sıralanan ve belirlenen şartlar gerçekleşmediğinden takdiren yer görülmediğine” şeklindeki yasal, yeterli ve denetime elverişli olmayan gerekçe ile hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,